مانده... من...

بر خاك

بوي گس ترديد

خونابه نوش جهل،

                        گمراهي،

                                    تباهي...

توي حصار زمان مانده...من...

 مدار باطل

اميد منجمد

كور سو هاي سياهي

دريچه هايي كه نيست

و خاك...

و خون

و...

مانده...

من...

من خاك خاك خاكم

دلداده ي يگانه ي دختران باكره ي حجاز

آغوش گشاده و مشتاق

و انساني كه نيست

گویی

                                          ***

آمدي

سيبي را كه به آدم ندادند سبد سبد برايمان به ارمغان آوردي.

و كشتي كشتي آميدوار تر از نوح

آتش آتش گلستانه تراز خليل

نيل نيل خروشان تر از موسي

و مهر مهر رئوف تر از مسيح...

مانده من...

و آسمان آسمان خاك پاي تو...

چنين بود ...

مردي آسماني

از زمين

و هرگز نبود

چنين.